Bilge de demiş ki; gördün ya her ikisine de aynı tuzu attım ama birinin tadın acıttı diğerini etkilemedi, işte bunun gibi bir dert aynı dert olsun bazı insanlara hafif gelirken bazılarına ağır gelir…Sen gönlünü ne kadar daraltırsan dertlerin içini böyle acıtır. Gönlünü ne kadar geniş tutarsan da dertlerin seni etkilemez…

Gönül nasıl geniş tutulur? Benim dertlerim size ufak görünürken, sizin dertleriniz bana ufak görünebilir… Tüm dertlerin bize acı vermemesi için gönlümüzü nasıl ferahlatıp genişletmeliyiz? Beyin fırtınası istiyorum hadi bakalım

Nerdeyese tüm hayallerim gerçek olmuştu hayatta… Tüm dualarım kabul olmuştu, tüm beddualarım gibi Allah’ın beni sevdiğini hücrelerime kadar hissedenlerdendim ben… Ta ki kendimden uzaklaştığım, kendimi sevemediğim, kendime acıdığım, değersizleştiğimi hissettiğim, işe yaramaz olduğumu düşündüğüm, yalnızlık içinde o yana bu yana savrulduğum dönem haricinde… Şimdi yavaş yavaş yeniden hissetmeye başladım, yüce Yaratıcı’nn bana duyduğu sevgiyi…

Hayallerin bittiği nokta çok acı bir noktaydı benim için. Hayallerim tükenmişti, amaçlarım, ümitlerim hepsi bir bir gerçekleşmişti. Belki de sırf bu yüzdendi tüm çıkmazlarım. Ama burda bir yanlışlık olmalıydı, insanın hayalleri gerçekleşip sonuca ulaştığında mutlu olmalıydı… Öyle değilmiş demek ki… İnsan ümit etmeden, hayal kurmadan yaşayamazmış.

Küçücük bir hayalim daha varmış. Kalmış bir köşede ben unutup gitmişim. Sevememişim, besleyememiş, büyütememişim bu hayalimi… Belki de çok uzak göründüğü için, belki de imkansız olduğu için… Ama değilmiş işte…

Küçücük olan bu hayali gerçekleştirmek için bir adım atmamıza izin verdi Allah… Adım attık, başladık… Buna bile hala inanamıyorum… Sanki rüya gibi, hatta sevinemiyorum bile… İnandırıcı değil gibi… Hatta dün gece rüyamda bile vazgeçilmiş gördüm, olmamış… Hayır olsun…ama başladık bi kere 2 yılın sonunda neticelenecek kısmatse, Allah izin verirse…

Artık minicik de olsa bir hayalim var, içimde yeşertip büyütebileceğim, büyütürken gülümseyebileceğim…

Dualarınızda unutulmamak dileğiyle…

Tek kelimeyle harika bir filmdi… Benim için zevklerini bile değiştirebilecek kadar (ki kendisi aksiyon filmlerinden hoşlanır) bana DEĞER VEREN eşime de bu film için çok teşekkür ediyorum. Bu blogu okuyup da izlemeyen, izlememeyi düşünen, izlemesem de olur canım diyen, sonra bi ara izlerim diyip beni geçiştiren bütün bloggerlara sesleniyorum “Ölüsünüz siz” İzlenecek o kadar

Film 2001 Güney Kore yapımı bir film. Üç bölümden oluşmakta; I. yarı, II yarı ve uzatmalar İlk yarıda çok gülüyorsunuz ikinci yarıda gülme dozu azalmazken hafiften ağlama dozu ekleniyor Uzatmalarda ise …. Ay çok güzeldi bu film…

Konu kısaca şöyle; Kız gibi yetiştirilen bir erkek ile zil zurna sarhoş bir kız metroda karşılaşıyorlar… Kız o kadar sarhoş ki kendinde değil… Bir sürü küçük ilginç tesadüf sonrası ilişkileri ilerliyor… Ancak kızın bir sevdiği var Ve ne kadar çabalarsa çabalasın unutamıyor… Burası dram gibi zaten, çocuk ise herşeye rağmen vazgeçmiyor… Sonu mükemmel bitti… Bu arada sonunu söylemeyim Haaa bi de yalnız izlenecek bi film değil, sevgili, arası bozuk olan bir eş, ya da bol patlamış mısırla izleyin ki ağlamaklı sahnelerde eşliksiz kalınca içiniz cızzzzz etmesin

Filmin hiç bir sahnesinde kızın ismi geçmiyor…İyi bir romantik film olmasına rağmen tek bir öpüşme sahnesi bile içermiyor Rahatlıkla çoluk çocuk toplaşıp izlenebilir Komedimsi bir romantik dram filmi. Onca Hollywood filmine 10 basar söyliyim

‘Kader; sevdiğin kişi için, tesadüflerden bir köprü inşa etmektir’

Ps: İstanbullular Kadıköyde Temmuzun 2. haftası gibi inş E mi? Pınarım okuyamazsın sen ama hani belki bi yerlerden tıklarsın, anacım sen olmazsan ben kayıp şehrin son kayıplarından olurum elimden tut da götür beni Bamyam zeytinyağlı bol ekişili olsun Halem sen kaçsan da ben seni bulcam Görürsün Kaçamazsın benden Bernacım sen de bi İstanbul mu yapsan ki biz oralardayken? Öznur’um keşke sen de olsan … Cansum görüşcez inş. Kübişim aldım numaranı Ayarlarsak arıycam inş. Optim sen de mi bu hafta sonu ist’dasın e süper Ve ismini sayamadıklarım Yanımdaydınız hep, çok teşekkürler…

Gülbeyaz dizisinden bir kliple veda edeyim, Kazım Koyuncu ve Şevval Sam; Ben Seni Sevduğumi…

Ağustos sonunda yeniden görüşmek ümidiyle….Esen kalın

Bu gün ufacık küçücük minicik bir operasyon geçirdim 15 dakika kadar sürdü. Yeşilleri giyip başıma bone, ayaklarıma galoşları takıp, bir sürü takıyı çıkarıp çantamla birlikte eşime verdiğim anda başladı heyecan Ameliyat masasına yatarken hafiften arttı Hele o kahverengi sıvıyla silip, tepeme kocaman ışıkları açtıklarında sanki hayatım 2 saniyede geçiverdi gözümün önünden… Her ne kadar önemli bi operasyon olmasa da ben pek sağlam değilim pata küte çarptı benim pırpır Doktorla muhabbet ettik o kıtır kıtır keserken; tabi lokal anestezi olduğu için uyanıktım. Bana bi imrendi ki; “Anneannemi dinleyip öğretmen olsaymışım, şimdi ben de tatildeydim” dedi. Kendisi 1 yılda bayramlar dahil 7 gün tatil yapabilmiş… Off yani… Bi de dikme işlemi ilginçti, resmen sürfile yaptı çeke çeke hissettiğin halde acı duymamak da iyi bişeymiş. Çıkışta saatlerce yarım yüz felci olmuş gibi dolaştım. Tek taraflı gülebiliyordum, tek gözümü kırpamadığım için yaşarıyordu falan… Allah’a binlerce şükür; neler var… Bir teyzenin tek bacağını kesmişler, bir küçük erkek çocuğu belden aşağısı tamamen yanmış tıpa havale ettiler, bir çocuğun parmak fazlaalığı varmış, benden önce onu almışlar vs. vs. vs. Sağlık bulunmaz hazine… Şükretmeli, korumalı… Sigara,alkol uzak duruyorsunuz gençler. Huuu huu size söylüyorum okuyan gençler… Anladın sen kendini tombulcum benim İyi bakıyoruz kendimize, sağlıımızı düşünüp mutlu oluyoruz…