Kelebek Hayalleri

Aralık 15, 2006 at 10:02 pm Yorum bırakın

Siz hiç kelebek büyüttünüz mü özenle ? Ben büyüttüm, 10 tane incecik kurtçuğa bir ayakkabı kutusunu ev yaptım önce, evlerinde rahat etsinler diye renkli kağıtlar serdim kutunun tabanına. Uzaklardan beyaz dut yaprakları kopardım her gün öğleden sonra, güzelce yıkadım hastalanmasınlar diye. Saatlerce izledim yaprakları yemelerini. Gece korkmasınlar diye gece lambasının altına koydum kutuyu sarsmadan. Her sabah sağ elimin işaret parmağıyla sevdim kadife tenlerini. İkisini ölü bulduğumda bir okul dönüşünde, sessiz sessiz ağladım. Büyümelerini izledim sabırla, güzeller güzeli bir kelebek olacaklarının hayaliyle daldım her gece uykularıma. Öptüm kokladım kurtçuklarım büyüdükçe. Hatta onlara isimler koydum herkesin birbirinin aynı sandıkları miniklerimi bir ben ayırdım birbirlerinden. Vakit gelmişti ilk yapanı şaşkınlıkla izledim kozasını; kutunun köşesine incecik iplikler çıkararak ağzından ördü tombul kurtçuğum. . Ve tamamladığında artık kendi de içindeydi. Kıyamadım kozayı elime alıp içini ışıkta görmeye çalışmaya… Bekledim…Bekledim…Bekledim. Bir sabah kozanın delindiğini gördüm, evet evet işte çıkıyordu güzeller güzeli kelebeğim… Gözlerimi alamadım kozadan, önce başını çıkardı siyah ve çirkindi, sonra kanatlarını ve gövdesini… Gözlerime inanamıyordum bu değildi benim rüyalarımı süsleyen güzeller güzeli kelebeğim… Bu şişman ve minicik kanatları olan çirkin bir kelebekti… Bir yanlışlık olmalıydı, diğer kozaları bekledim sabırla, ama hepsi aynıydı… Hayallerim yıkılmıştı sanki…Mutsuzdum… Garip kanat çırpışlarını ve sadece bir gün süren ömürlerini hüzünle izledim. Atamadım hiçbirini çöpe, annemin çiçek saksılarına gömdüm özenle… Elimde bir avuç yumurtayla kalakalmıştım… Bir dahaki seneye büyüyecek olan yumurtalar ve yıkılan hayallerim…………..Ne kadar büyüse de insan, kelebek hayalleriyle yaşamaktan vazgeçemiyor. İçinde hep kelebekler büyütüyor, özenle, ilgiyle, sabırla bekliyor güzel bir kelebek olmasını hayallerin… Şanslıysa eğer doğru kurtçuğu seçiyor ve hayaline kavuşuyor, şansızsa kurtlar hep ipek böcekleri oluyor ve elinde bir avuç dolusu yumurtayla kalakalıyor… Bir de bazıları var ki; işte o bazıları bile bile elindekinin güzel bir kelebeğe dönüşmeyeceğini sevmeye, okşamaya, beklemeye devam ediyor… Kim bilir gerçek sevgi belki de budur; hiçbir zaman güzel bir kelebeğe dönüşmeyecek bir kurtçuğun peşine bile bile takılıp savrulmak… Tüm çirkin ve güzel kelebeklere… FZ

Entry filed under: Yazılarım. Tags: .

Keşke 30lu yaşlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


En Çok Okunanlar

Bak..Bilki domuzların önüne inciler serilmez ,mücevherden sarraflar anlar ancak baskası bilmez... Ne fark eder ki, kör insan için elmas da bir cam da... Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma! MEVLANA

İstatististististiks

  • 54,982 tıktık

Zaman…

Aralık 2006
P S Ç P C C P
« Kas   Şub »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Kelebeğim Benim

2

Resim 045

anne

Resim 019

Resim 025

Resim 030

Resim 016

Resim 038

Resim 019

4

Diğer Fotoğraflar

%d blogcu bunu beğendi: